रहस्यभेद – Rahsyabhed – Part 2

रहस्यभेद – Rahsyabhed | भाग २

 

आदित्यने आपली टीम बोलावली होती त्यांच्यापैकी सर्वप्रथम होता “गोविंद” एक साधा मुलगा पण अध्यात्मिक सर्व प्रकारच्या मंत्राश्लोकाची माहिती ठेवणारा सर्वप्रकारच्या याज्ञपुजेत माहीर. दुसरा रॉकी एक तंत्रचालक भुत, स्पिरीट आत्मा यांचे सावेन्दन करणारे यंत्रणा चालवण्यात माहीर, प्रज्ञा गोंडस मुलगी .. सारखे जवळ विचित्र

 

Rahsyabhed Marathi Horror Story Part 2

Rahsyabhed Marathi Horror Story Part 2

भाषेच पुस्तक बाळगणारी विविध संकेत चिन्ह यांची माहिती ठेवणारी.. शिना एक सनकी मुलगी सतत रागात पण आदित्य सारखीच एक paranorml प्रोफेशन्लीस्ट… ते सर्व तेथे येण्यासाठी तैयार झाले होते.. आदी आणि दिक्षा त्यांच्या स्वागताची तैयारी करीत होते. दिक्षानि सर्व खाण्यापिण्याची तैयारी केली होती..ते सर्व

संध्याकाळ पर्यंत पोहचणार होते.. आदित्य सारखे सारखे ते पुस्तक चाळत बाहेरच बसला होता.. दिक्षाला एक अस्वस्थता खात होती.. आदित्यने दिक्षास बाहेर बोलवले.. दिशू बाहेर येतेस का ??” दिक्षा बाहेर आली आणि पायऱ्यावरच आदित्यच्या बाजूस बसली तिचा चेहरा पडलेला होता.. आदिने तिला पाहिले त्यावर तो म्हणाला ”

काय झाले ? दिशू उम” .. “काही नाही आदी अरे एक विचित्र गोष्ट आहे असे वाटतय पुढे आपल्याला खूप संकटांना सामोर जावे लागेल..” त्यावर आदित्य उत्तरला “होय कळतय मला देखील..आपणास तेथे जाऊन अनिरुद्धला काहीही करून माघारी आणायचेच आहे” होय तेच मीही तेच म्हणतेय त्यास माघारी आणणे सोपे नाही..

दिक्षा त्यास म्हणाली आदिने तिझ्याकडे पाहिले… कि मोठा फोकस त्या दोघांवर पडला.. त्या दोघांचे डोळे चपापले गेले.. समोरून एक van त्याच्यापुढ्यात गर्ग्र्गर आवाज करीत उभा होती.. त्या van चे चारी दरवाजे एकसाथ उघडले गेले.. आणि त्यातून उतरले त्यांना पाहून दिक्षा आंनी आदीच्या चेहऱ्यावर एक आनंदाची

लहर पसरली… गाडीतून जे चार जन उतरले होते .. ती होती आदित्यची टीम … आणि उतरताच .. “सनकी खोबऱ्या आद्या .. असे म्हणत .. शिना त्याच्यावर धावली.. आणि तिने त्याला एक जोरदार धक्का मारला..” आदी त्या धक्क्याने चार पावले मागे जाऊन सरकला.. तरी कसे बसे दिक्षाने त्यास सावरले.. “अरे हे काय ? ती जरा

रागात उत्तरली …” आदी पुढे म्हणाला काही नाही यांचे नेहमीच आहे हे .. हि आहे शिना .. अशीच आहे हि.. आणि तोवर प्रज्ञा पुढे आली अग शिना काही कळते का नाही तुला .. त्याची पत्नी आहे इथे आणि तीझ्या समोरच मारतेस तू त्याला.. प्रज्ञा नाकावरचा चष्मा सावरत हातात एक जाडजूड बुक घेऊन दीक्षाकडे गेली आणि

म्हणाली” सॉरी हा शिना अशीच आहे ..मी प्रज्ञा हा गोविंद हा काही बोलणार नाही खूप शांत असतो हा.. आणि हा रॉकी आमचा टेक्निशियन… रॉकी… गाडीतून काही सामान बाहेर काढत होता… काही जाडजूड कॅमेरे त्यांचे stand.. आणि काही मीटर होते.. आणि गोविंद जवळ देखील काही समान होते… ते चौघे हि…

आदी आणि दिक्षाकडे … आले.. सर्वांचा परिचय झाला … *** प्रसंग (बंगला हॉलमध्ये)***
घरात त्यावेळी घरात सर्वत्र अंधार पसरला होता दिक्षाने सर्वांकरिता चहा बनवला होता. बाहेर कडाक्याची थंडी होती.. आणि आतमध्ये गुडूप अंधार होता… सर्व हॉल मध्ये एकत्र बसले होते आदित्य आपला चेहरा हातात घेऊन गंभीर मुद्रेत सर्वांकडे आशेच्या नजरेने पाहत होता.. दिक्षा हि तेथे येऊन बसली सर्व आदिला घेरून बसले

होते… आदिने खोकून गळा स्वच्छ करीत.. बोलण्यास सुरुवात केली आदीचा… चेहरा गंभीर पाहून सर्वजण गंभीर होते… आदीने आपल्या मागे ठेवलेले सोफ्यावारचे बुक काढले आणि सर्वांच्या मधोमध असलेल्या टेबलवर ठेवले.. सर्व एकत्र पुढे आले आणि ते पाहू लागले… ते पाहताच चष्मा बाजूला काढत प्रज्ञा डोळे फाडून ते बुक

पाहू लागली… तिच्या चेहऱ्यावरचे सर्व भाव बदलले होते.. तीच्या माथी आलेले घामाचे ओस ठळक सांगत होते कि प्रज्ञाला नक्की माहित होते कि ते पुस्तक कशाचे आहे ते … प्रज्ञा थरथरत होती.. असे वाटत होते कि ती भीत देखील आहे आणि तिची जिज्ञासा देखील तिच्या चेहऱ्यावर उमटली होती… प्रज्ञाने आपले हात लांबवून ते

पुस्तक उचलले..त्या पुस्तकावर मोडी लिपी पेक्षा हि अवघड भाषेत काहीतरी नाव लिहल होत तिच्या तोंडून शब्द फुटले.. “जगदमृत” … सर्वांच्या तोंडून एक उदगार बाहेर पडले … “काय ? जगदमृत” कि अचानक प्रज्ञाच्या हातून ते पुस्तक खाली पडले… वाऱ्याचा एक झुळूक सर्वांच्या अंगास शिवून गेला.. आणि त्याच वेळी फडफड

आवाज करीत ते पुस्तक उघडू लागले… जसेजसे ते पुस्तक उघडत होत जसेजसे त्याचे पान पालटले जात होते तसे सर्व गोष्टी पाहून प्रज्ञाच्यादेखील चेहऱ्यावरचे भाव बदलत होते… सर्व जन मेणबत्तीच्या उजेडात होणारा बदल पाहत होते… कि सर्व शांत झाले वाहणारे वारे थांबले आणि त्या पुस्तकाचे शेवटचे पान उघडून ते पुस्तक

देखील थांबले… सर्वांचे श्वास भीतीने वारीखाली होत होते.. तसेच “प्रज्ञा काय होत हे ?.. काय आहे या पुस्तकात ..?” दिक्षा उदगारली…”हे एक विधी पुस्तक आहे..हे पुस्तक सूर्यभान मंडलक यांनी लिहील होत यात सर्व प्रकारच्या विधी आहेत आणि हे पुस्तक ज्याने लिहून संपवलं होत.. तेव्हा त्याच क्षणी शेवटचा शब्द शेवटचा संकेत

लिह्ताच त्यांचा मृत्यू झाला होता… आदित्य उत्तरला सूर्यभान म्हणजे … गोविंद उत्तरला होय तू जे समजत आहेस तेच ते सूर्यभान ज्यांनी.. आपल्या paranorml सेंटर चे सर्वात पहिले स्थापक …”होय त्यांनीच लिहले आहे हे पुस्तक ” प्रज्ञा उत्तरली …”आणि असे म्हणतात कि जेव्हा सूर्यभान हे पुस्तक लिहित होते.. तेव्हा एक

दृष्ट आत्मा म्हणे त्यांना मारण्यावर ठेपला होता .. सूर्यभान यांनी या पुस्तकात तुम्हाला माहित आहे.. आत्म्यांच्या दुनियेत जाण्याचा विधी लिहिला आहे आणि तेथून परत येण्याचा देखील.. आदी ते ऐकून एकदम खुश झाला.. तो प्रज्ञास म्हणाला… तुला माहित आहे का तो विधी.. त्यावर प्रज्ञा नाकावर चष्मा चढवत म्हणाली नाही पण या

पुस्तकात आहे?” का रे ? का विचारतोयस..?प्रज्ञाने आदिला विचारले रॉकी आणि शिना गपचूप सर्व पाहत बसले होते… त्यावर आदित्य म्हणाला … “आपल्या सर्वांना तोच विधी येथे करायचाय … त्यावर गोविंद आणि प्रज्ञा ताडकन उठले ..त्यांच्या तोंडून एका सुरात एक शब्द बाहेर पडला …”काय ? येथे ? ” प्रज्ञाच्या हातातून तिझे

पुस्तके खाली पडली.. गोविंद ने हातातील थैली खालीच सोडली… प्रज्ञा थोड चिडत म्हणाली .. “आदी तुला माहित आहे का? तू हे काय बोलतोयस ते .. अरे तू आत्म्याच्या दुनियेत जायचं म्हणतोयस.. हे आपल्या planchet चा खेळ वाटतोय तुला ?” गोविंद अरे समजाव याला… त्यात शिना ओरडली ..”अबे ओय ,,..झंडू

गोयद्या … ये प्रज्ञा चष्मा खाली बस .. काय तापलाय यार ?? .. आदी काय म्हणतोय ऐकून घ्या बे मला पण माहित आहे ते अवघड आहे पण तो काय म्हणतोय ते ऐकून घ्या मग फाडा तुमच” ते दोघेही शिनाच्या ओरडण्याने खाली बसले दिक्षा म्हणाली “guys हे अवघड आहे पण एकाच्या जीवन मरणाचा प्रश्न आहे .. कोणीतरी

आमच्यावर खूप विश्वास टाकला आहे.. ” सर्व थोडे गंभीर होऊन दीक्षाचे बोलन ऐकत होते. त्यावर आदी म्हणाला” प्लीज दोस्तानो ” त्यावर रॉकी म्हणाला .. “आम्ही तैयार आहोत ..” त्यावर शिनाने रॉकीच्या हातावर टाळी दिली ..”ये हुई न बात .. आदिभाई मी पण रेडी..” आता फक्त प्रज्ञा आणि गोविंद बाकी होते.. ते म्हणले “ओके

!! ठीक आहे मग आम्ही पण तैयार आहोत..” सर्व शांत झाले आदिने प्रज्ञास इशारा केला… प्रज्ञाने पुस्तक घेतले आणि ती खाली बसली… प्रज्ञा ते उघडलेले पान वाचू लागली.. त्यातील न समजणारे संकेत ती स्वतःच्या बुकमध्ये पाहू लागली बराच वेळ गेला प्रज्ञाने पुस्तक बंद केले.. आणि ती बोलू लागली.. “आदित्य आपल्याला

कोणत्या कामासाठी तेथे जायचे आहे ” त्यावर आदित्य उत्तरला “तेथे एकजणाचा आत्मा जिवंतपणी अडकला आहे त्याचे नाव आहे “अनिरुद्ध” या पुस्तकात जे गुप्तधनाबद्द्ल लिहले आहे न! त्याच्यासाठी आणि आपल्या मित्रासाठी त्याने आपला बळी दिलाय, आणि त्यालाच माघारी आणायचे आहे आणि आपण नाही मी जाणार आहे

तेथे ” उम्म ठीक आहे .. पण आदित्य तेथे असंख्य द्रुष्ट आत्मे आहेत… भयंकर पिशाच प्रत्येक क्षणाक्षणास एका सजीव शरीराचे भुकेले आहेत.. त्यांना कोणत्याहि रीतीने तुझ्या शरीरात प्रवेश हवा असेल… तुला तुझ मन भक्कम ठेवावे लागेल.. पण त्यापूर्वी आपल्याला अनिरुद्धचे प्रेत हवे असेल त्या प्रेतास आपल्याला विधीनुसार त्या

प्रेताची गरज आहे …. गोविंद शांत बसून होता चुकून तो वरच्या मजल्यावर पाहत होता… जणू त्याला काहीतरी दिसत होते.. एक पांढऱ्या फ्रोकमध्ये भयंकर असा एक हिजडा तेथे उभा होता तो वरूनच गोविंदकडे पाहत हसत होता.. त्याचा पूर्ण चेहरा पांढरा होता…अतिभयान मोठे डोळे..ओठास रक्तागत लाल लाली .. त्याच्या

केसांचा अंबाडा होता.. आणि हातात मेणबत्ती घेऊन तो वरती पायऱ्याच्या शेवटच्या टोकास उभा होता…मेणबत्तीच्या उजेडात त्याचा चेहरा अजून भीतीदायक वाटत होता गोविंद थोडासा घाबरू लागला.. त्याचा हात थरथरत वरती उठला गेला…त्याचा श्वास वाढला होता…. तो हिजरा त्याचे दात इचकत.. हासू लागला होता… गोविंद

त्याचे रूप पाहून सुन्न झाला होता… त्याला घाम आला होता तरीही हिम्मत करून त्याने आपला हात उचलला.. सर्व बोलण्यात गुंग होते.. कि दिक्षाने त्याच्या कडे लक्ष दिले.. आणि थेट तिने एका झटक्यात आपली मान वळवून मागे वरती पाहिले… कि अचानकपणे तो हिजडा तेथून गायब झाला… आणि दिक्षाने गोविंदला पाहिले..

तिने त्याला विचारले.. “गोविंद हेय .. काय झाले ? काय पाहिलेस तू ….” गोविंद फक्त भीतीने त्या पायऱ्याकडे पाहत होता.. गोविंद थोडा बोलला दिक्षा मी तेथे काहीतरी पाहिले दिक्षा उत्तरली होय इथे अआहे काही तरी पण आपल्याला आपले मन भक्कम ठेवायचे आहे.. घाबरू नकोस.. त्यावर आदी त्यांना पाहून म्हणाला “काय

झाले ?” दिक्षा उत्तरली .. अरे गोविंद ने काही तरी पाहिले.. डोन्ट वरी गोविंद आपण त्यांच्या बंदोबस्ता साठी आहोत येथे… गोविंद सावरला … आदी परत सर्वांकडे वळला .. गाईज लेट्स स्टार्ट द गेम .. सर्व आपली कंबर खचून उठले.. रॉकीने आपले काही यंत्रसामग्री बाहेर काढली.. ज्यात काही ध्वनी यंत्र होते जे एका विविध

फ़्रिक़्वेन्सि ऐकण्यासाठी होत.. आणि एक थर्मल वीडीओ रेकॉर्डर ज्याने नकरात्मक शक्तींना पाहू शकता येत होते… प्रज्ञा सर्वाना सांगू लागली गाईज सर्वप्रथम आपल्याला अनिरुद्धचे प्रेत येथे आणव लागेल.. आदित्य म्हणाला होय ते खाली तळघरात सुनील ने ठेवले आहे… वरून त्या संपतच्या खोलीतून खाली जाण्यास रस्ता आहे

हम्म प्रज्ञा चष्मा ठीक करत उत्तरली .. रॉकी आदीजवळ आला… आणि त्याला म्हणाला … “बडी तुझ्या खांद्यावर हे थर्मल कॅमेरे लाव … एक मागे कंबरेस आणि एक खांद्यावर आणि हि घे टोर्च … शिना देखील येईल तुझ्याबरोबर…. ” आदित्य कंबरेस कॅमेरा फिट करीत ठीक आहे म्हणाला.. दिक्षा आदित्य जवळ आली .. “आदी

गोविंद ने वरती काही पाहिले आहे… जरा सांभाळून… तुझा चाबूक आणलास का इथे..” आदी उत्तरला .. नाही नाही आणला तो राहिला तेथेच सगळे घरीच राहिले अग ” दिक्षा त्याच्या खूप जवळ उभा होती… ती त्याला घट्ट आवळली .. टेक केअर आदी जरा सांभाळून “.. आदी आणि शिना तैयार झाले हातात उजेडासाठी टोर्च

घेऊन .. ते वरती गेले… रॉकी प्रज्ञा दिक्षा आणि गोविंद.. खालीच होते.. रॉकी कानास हेडफोन लावून मोनीटर वर पाहत होता.. आदीच्या पुढच्या मागच्या गोष्टी दिसत होत्या आणि आदीच्या मागे चलणारी शिना… ते हळू हळू संपतच्या खोली पर्यंत गेले… आणि त्या कपाटाच्या जवळ गेले… कि इकडे … थर्मल कॅमेर्याने आपला

कमाल दाखवत थेट खालील चौघांना तो हिजडा दिसला.. तो शिना आणि आदित्यच्या मागेच होता आदीच्या मागे लावलेल्या कॅमेऱ्याने तो दिसला… इकडे.. रॉकी आणि ते सर्व जन घाबरले.. त्यांना काहीच कळेना दिक्षा आदित्यला हाक मारणारच कि तेवढ्यात प्रज्ञाने तिला अडवलं नाही दिक्षा नको आदी ला हाक मारूस जर तू

त्याला हाक मारशील… तर ते जे काय आहे… ते आदित्यला सोडणार नाही गोविंद तिला दुजोरा देत म्हणाला ..”होय असले प्रेत… त्यांच्याकडे वळल्यास जीव घेतात शांत राहा आदी आणि शिनाला सवय आहे याची ते घेतील सांभाळून ” त्यांना तेव्हा आदित्यला आणि शीनास कसे बोलवावे.. शिनास जाणवू लागले कि त्यांच्या मागे

कोणीतरी उभे होत .. आदित्य त्या कपाटास बाजूला करत होता.. आणि ते कपाट बाजूला एका हलक्याश्या धक्क्याने बाजूला झाले.. आणि समोर होता तहखाण्याचा दरवाजा.. शीणाने मागे वळून पाहिलं .. कि अचानक तो हिजडा गायब झाला..पण शीनाने केलेली चूक तिला खूप महागात पडणारी होती .. आदित्य तिझ्याकडे पाहू

लागला.. शिना काय पाहतेय ? त्यावर शिना दचकली.. आणि म्हणाली काही नाही आदिभाई चल तू हायला भेटला का दरवाजा चल खाली .. आदिने तो दरवाजा उघडला.. आणि ते त्या गूढ अंधारातील पायऱ्यांनी खाली जाऊ लागले… ते खाली गेले तर तेथे .. सर्वत्र एक अंधार पसरला होता.. काही लाकडी खोकडे रिकामे पडले

होते… कारण सुनील यांनी ते धन काढले होते.. पण चुकून तेथे एक ठोकळा पडला असेल तो आदिने उचलला.. आदी हळू हळू पुढे सरसावला.. आणि एका लाकडी ताबुतास जाऊन धडकला त्याने हातातील… टोर्च मारून पाहिले ते अनिरुद्धचे प्रेत काचाच्या कबरीत होते.. आणि त्याच्या प्रेतास कोठे हि जखम नव्हती.,, चेहऱ्यावर

एक गौरवी तेज… अत्यंत शांत चेहरा पण मृत.. असे वाटत नव्हते असे वाटत होते तो झोपला आहे… आदिने शीनाच्या कॅमेऱ्यावर येऊन इशारा केला … कि आम्हाला प्रेत मिळाले आहे आम्ही येतोय… येथे खाली हॉलमध्ये सर्वाना आदित्यचा इशारा कळला .. आदी आणि शिना ते प्रेत घेऊन उचलून पायऱ्यानि वरी येऊ लागले..

वरती शेवटच्या पायऱ्यावर येताच शिना आणि आदी ने ते थकून प्रेत खाली टेकवले… शिना त्या पायऱ्यांच्या आतील बाजूस होती… हळू हळू इकडे चौघांना शीनाच्या पाठीवरील कॅमेऱ्यातून मोनिटर वर दिसले कि मागून काही तरी शिना कडे येत होते… आणि अचानक आदित्य ला देखील ते दिसले आदी ओरडणार इतक्यात मागून

तो हिजडा आला आणि त्याने त्याचक्षणी शीणाचा पाय धरून ओढला ,,,,…. आणि ते तिला खाली खेचू लागले .. कि सर्व जन धडधड पळत वरती आले .. पण खोलीचा दरवाजा बाहेरून बंद झाला होता… आदित्यने शीणाचा हात धरला होता…. आदी आपली सर्व ताकत लावून आदी तिला खेचत होता.. आणि इकडून ते हिजड्यांच

भूत होत… आदित्यने आपली सर्व ताकत लावली… पण तो शेवटी हरला… आणि त्या हीजड्याने शिणाचा निर्घृण रित्या… जीव घेतला.. आणि इकडे धक्के देत सर्व दार उघडून आतमध्ये आले…. आदित्यने एक जोरदार गर्जना करीत रागाने भिंतीवर हात आपटले… आता खरी सुरुवात झाली होती… आदित्य ने होईल तितक्या लवकर

आपले पाउल उचलण्याचे ठरवले…

रहस्यभेद – Rahsyabhed – Part 3

You may also like...

20 Responses

  1. Prajakta says:

    Next post lavkr kra

  2. Sap says:

    Part 1 chya case ch kai?
    tya casechi kahich connection nahit second and third parts madhe:(

  3. joya says:

    Story lihaychi tar purn lihat ja na..
    Porn story. Vachli part 1 and 2madhe kiti goshti missing aahe..
    Sunil aani vidya che kay jhale??aniruddh tya jagat pohchala kasa???? Tya dhatuche rahsya kay????
    Nav storyche rahsyabhed…shobhun disat aahe karan story madhil kontyach rahsyacha ulgda karta aala nahi..janu kahi part 1aani part 2 madhik bhag tumchya story madhil hijdyane khalla ase mala vatat aahe…

  4. sam says:

    kay talmel nahi….

  5. sam says:

    are ky chu giri lavliye… he purn wegla aahe…

  6. Asmita says:

    He kay aahe? Story ashi lihitat ka? Part 1 aani part 2 cha sambandhch lagat naahi.

  7. Rutvij Mahamuni says:

    To vada n to dhatu gela chulit. Konitri adhi ya story cha rahasya sanga yaar.. Sagla ulat pulat ahe. Tya Aditya la bolva re ya story cha rahasybhed karayla.

  8. Narayan Pimple says:

    are kahipan ka story asi asli pahije ki ardhya madhunpan kuni wachlina tari tyala halu halu samajli pahije.
    please reply kara mala part 1cha aani part 2 cha kay sambandh???????????????!!!!!!!!!!!!!

  9. samiksha chaudhari says:

    Story kalali nahi part 1 ani 2 totally different ahe. Pls ek story complet kara mag dusari

  10. priyanka says:

    story kahich samjat nahi…part 1 pending ka aahe.and shina vagare he sarv kuthun aale.hi story mala dikshya and aditya varun gahira andhar cha part vatat aahe….frst part complete kara.

  11. ganesh kulkarni says:

    Patil Saheb fasvt ahat rav tumhi. part 1 kuthe n part 2 kuthe,? kahitri changl vachav as liha rav

  12. sntosh vitthal kambli says:

    don bhagamadhe antar rakhale tar asech hoil. ek ek bhag dyaycha asel tar magcha kahitari sandarbha pudhe alach pahije. tumchi mehnat vaya jatey. vachkana kay pahije lakshat ghya.

  13. vush says:

    bhenchod ky faltugiri ahe be

  14. Mangesh Holambe says:

    Hi kay story ahe dhad story pan lihita yet nahi are hya aani bakichya story cha kay sambandhach nahi kay yaar hi faltugiri

  15. maitree patil says:

    I agrre with this comment I dont like the story

  16. Rahul says:

    Pahilya part madhali story ardhi adhuri watate.

  17. SWATI says:

    Part 1 is totally different aani part 2 aani 3 madhe tya case ch kahich ullekh nahi. kathemadhe anirdh aani aditya madhech kuthun aale

  18. Deepak says:

    Part 1 and part 2-3 chi kahicha link lagat nai …story purn nai ahe

  1. March 21, 2017

    […] रहस्यभेद – Rahsyabhed – Part 2 […]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *